De ‘Dans van de Derwisj’ is een 3-luik op doek van elk 50 x 50 cm. Het grappige van deze schilderijen is dat het niet uitmaakt in welke volgorde je ze ophangt. Het landschap geeft daardoor steeds een andere sfeer weer.
Bovendien zit het schilderij vol symboliek en bevat een gedicht uit de 14e eeuw van Hafiz.
Derwisjdans is een werveldans die beeldend uitdrukking geeft aan de mystieke weg, van het loslaten van de weerstand tot het liefhebben van alles.
Kenmerkend voor mystiek is dat het de religies overstijgt en in wezen alle vormen van God dienen omarmt. In wezen gaat het niet om de vorm, maar om de inhoud,:een zuiver ware intentie.
Een zuivere intentie drukt zich uit in schoonheid, op zijn minst een eigen schoonheid. We kennen dit soort schoonheid van een oud doorleefd gezicht dat niets meer in de plooi houdt. Maar ook van muziek die ons raakt omdat het met hart en ziel vertolkt wordt, of een schilderij dat ons treft. Dit geraakt worden brengt ons innerlijk in beweging en terug bij het moment en de beleving van onszelf. Het maakt ons waar. Het roert ons letterlijk.
Derwisj is in wezen eenieder die zich concentreert op het zuiveren van de ziel en het openen van het hart.
Derwisj betekent ‘drempel’. Een derwisj is als een drempel tussen het oude en het nieuwe, het hemelse en het aardse, het ene en het andere, nu en oneindigheid……
Volg me / Follow me!